Cookie beleid AGOVV

De website van AGOVV is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

Bont & Blauw (9) Bij Martin Maassen staat niemand buitenspel

Bont & Blauw (9) Bij Martin Maassen staat niemand buitenspel

Bij Martin Maassen staat niemand buitenspel

Of het nu de politiek is, de kerk, de recreatie of de voetballerij, als het aan Martin Maassen (64) ligt hoort iedereen erbij. In 2017 stond hij met een handvol blauwe geestverwanten aan de basis van een stille revolutie die weliswaar een beetje stof deed opwaaien, maar dat is logisch, zou wijlen J.C. zeggen.

Bij zijn aantreden telde de door het faillissement (BVO) geteisterde club nog maar 285 leden, nu Martin met stille trom als voorzitter plaats heeft gemaakt heeft voor nog zo’n blauwe kanjer en revolutionair als Gert Sangers zijn dat er 720.

Een handjevol elftallen was in dat donkere tijdsbestek actief, anno nu zijn dat er een kleine 50. Het vlaggenschip mag dan in het afgelopen seizoen door degradatie enige averij hebben opgelopen, de club met ik weet niet hoeveel jeugdteams bloeit als nooit tevoren. Zelf maakt Martin zich op voor een nieuwe periode in zijn voetballeven, waarin hij af en toe de arbitersfluit bespeelt, een juniorenelftal onder zijn hoede heeft en als 'coördinator bovenbouw' zijn grote bestuurstalenten inzet. ,,Meewerken aan iets moois zit in mijn bloed.’’

_DSC7064.JPG
Martin in de rol van scheidsrechter bij de wedstrijd  AGOVV JO16-1 - ESA JO16-1

Betaald voetbal in Apeldoorn bracht hem via zijn ouders ooit als jeugdige supporter bij AGOVV. Van een betaalde baan heeft Martin na 25 jaren van noeste arbeid in onder meer de recreatiebranche (ondernemersorganisatie RECRON) afscheid genomen. Maar stilzitten is er niet bij. Zijn hart kent vele kamers en is door hem onder meer aan de (plaatselijke) politiek verpand. En wanneer de gelegenheid zich voordoet is hij als zogenoemde lekenpreker niet te beroerd om op een kansel de aanwezige gelovigen (en dat worden er steeds minder in de reguliere kerken) te inspireren.

Gods wegen
Hoewel hij zich aan de rekkelijke, niet al te zware zijde van het protestantisme ophoudt, drukt zijn christelijke opvoeding in Apeldoorn-Zuid een stempel op zijn bestaan. Meester Hokken, het boegbeeld van de J.P. Sweelinckschool die in zijn vrije tijd het orgel van toenmalige Pauluskerk bespeelde, heeft Martin voldoende denkstof aangereikt om zich verder te verdiepen in Gods wegen.

Ook het Myrtus College heeft een bijdrage geleverd  aan Martin’s ontwikkeling. Al piepjong organiseerde hij op school politieke debatten. Kopstukken kwamen daarvoor naar Apeldoorn. Na het Atheneum volgde een studie politicologie en (!) economie. Een buitenbeentje was hij wel binnen het arbeidersgezin (vader was stukadoor) aan de Beethovenlaan, waarin doorleren overigens werd gestimuleerd.

,,Op latere leeftijd ben ik ook nog rechten gaan studeren. Ik kreeg bij de RECRON regelmatig met juridische aangelegenheden te maken. Maar verder dan mijn propedeuse ben ik niet gekomen. Het werd ook wel veel allemaal.’’ Lobbyen in Den Haag voor de recreatie in het algemeen en de ondernemers in die sector in het bijzonder maakte deel uit van het professionele recreatiepakket. ,,Tijdens de onderhandelingen kon ik ook mijn politieke ei kwijt.’’

 

Prefab
Ruim vijfendertig jaar was Martin lid van D66. Nooit een baan in de banken van de Tweede Kamer geambieerd? ,,Niet echt. Ik heb wel ruim tien jaar deel uitgemaakt van de raad in Alkmaar, waar ik na mijn studie in Amsterdam ben gaan wonen. Ik heb wel de nodige kansen gehad, maar niet allemaal ingekopt. Zo ben ik in 2010 terechtgekomen in het klasje van Alexander Pechtold om klaar te worden gestoomd voor het lidmaatschap van de Tweede Kamer. Daar werden naar mijn mening klonen opgeleid met het doel om in de pas te lopen om een bepaald merk waspoeder te verkopen. Prefab. Daar heb ik niks mee. Ik sta open voor de mening van anderen. Ik vind ook dat mensen invloed moeten hebben op alles wat ze direct raakt. Ik zie mijzelf een vrijzinnig-democraat.’’

 

Hoe zit dat straks bij de Europese verkiezingen?  ,,Je hebt in Europa niet zozeer te maken met partijen, maar vooral met blokken. Je hebt dus niet zoveel keuze. Volt valt bij mij af. Dat is niet mijn partij. Ik ben voor een open economie met open grenzen. Nederland is groot geworden door over de grenzen te kijken en handel te drijven. Denk aan land- en tuinbouw, maar ook aan toerisme. Ik ben liberaal, maar wel iemand die vind dat er een sterk sociaal vangnet moet zijn en ik ben ook van mening dat de overheid een vinger in de pap mag hebben. Denk aan onderwijs, woningbouw en de zorg. Dan is kiezen voor mij niet heel moeilijk. Ik heb mijn hele leven nooit op de VVD gestemd. Of ik dat ooit zal doen is de vraag. Je weet dus nu waarop ik waarschijnlijk wel ga stemmen. Ja op die partij waarvan ik trouwens geen lid meer ben. Ik voelde mij er niet langer thuis.’’

 

Gebrek
Het gesprek gaat gaandeweg alle kanten op alvorens op voetbal -,,sporten is ook een vorm van recreëren en ontspanning’’ - uit te komen. Apeldoorn komt ter sprake en ook zijn rol in de gemeenteraad voor WijApeldoorn. De sociaal bewogen politicus, die zich fel keert tegen het buitensluiten van mensen doet zich gelden. Hij ergert zich soms aan de jansaliegeest die onze stad zonder VVV (Arnhem, Nijmegen, Deventer en het kleine Zutphen zien daar wél het belang van in) in zijn greep houdt. ,,Gebrek aan ambitie, empathie en vooral aan visie. Onbegrijpelijk, en dat voor een echte recreatie-gemeente.’’ 

Schermafbeelding_2024-06-02_124421.png
Als voorzitter en gemeenteraadslid streed Martin tegen de annexatie van de AGOVV-velden @DeStentor @Maarten Sprangh

En hoe voorkomt Apeldoorn dat bezoekers van Paleis Het Loo, De Julianatoren en Apenheul na hun visite meteen weer de snelweg op vliegen en de binnenstad links laten liggen? Apeldoorn blijft al jaren het antwoord op deze prangende vraag schuldig. Cultuurtoerisme en daarvoor investeren lijkt nog ver weg. Zelf komt Martin razendsnel met een antwoord op de vraag waarom hij zelf niet is gaan ondernemen en altijd aan de bestuurlijke kant, vooral in loondienst dus, zijn boterham heeft verdiend. ,,Dat zit gewoon niet in mij en ik heb de durf er denk ik ook niet voor. Het heeft ook met financiële zekerheid te maken. Dat werd mij tijdens de coronatijd nog eens overduidelijk.’’

Visie
Visie, empathie en ambitie. Martin heeft die eigenschappen. Gekoppeld aan een groot sociaal hart zet hij zich in voor AGOVV. Martin vindt  dat voetbal voor iedereen toegankelijk moet zijn. Ook als je de eindjes niet of nauwelijks aan elkaar kunt knopen.  Zijn ideeën zijn meteen door wakkere anderen bij AGOVV opgepakt. Van Gert Sangers tot Hans Davelaar, van Hans van Houttum tot Niels Pleiter en er zullen nog wel wat geestverwanten met een blauw hart zijn, die ondergetekende gemakshalve maar even buiten beschouwing laat. Zijn verhaal moet immers leesbaar blijven en niet verzanden in dank- en huldebetuigingen.

Dat Martin de motor is van de zonder grote ongelukken gepaard gaande aardverschuiving op Berg en Bos moge duidelijk zijn. Let wel, niet iedereen zal even blij met hem zijn. Maar hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind. Denk aan het openstellen van de velden op gezette, niet drukke momenten voor iedereen die wil ballen. ,,Ja daar is wel eens kritiek op geweest. Waarschijnlijk ook vanwege angst voor vernielingen, maar ook angst voor het onbekende. Maar dat valt reuze mee. Mogelijk is er ergens een net kapot gegaan of iets soortgelijks. Ik vind ook dat je iets moet bieden aan jonge mensen om ze aan je te binden als club. Een keer in de week een wedstrijd spelen is niet genoeg.’’

_DSC81881.JPG
Martin als elftalleider van de JO19-1 medio 2023

Martin geniet daarnaast van Apeldoornse scholieren van het voortgezet onderwijs die in het kader van hun studie maatschappelijke stage lopen binnen de club. Hij is bij AGOVV de coördinator van stages waarbij de gemeente en Stimenz (organisatie voor maatschappelijk werk) betrokken zijn.

Maar ja, het is niet alles goud wat er blinkt. Het eerste elftal is afgezakt naar de kleurloze middenmoot van het amateurvoetbal. De in dat team spelende gebroeders Bosz (de neefjes van) waarschuwden daarvoor al in een interview aan het begin van dit seizoen. En ze gaven ook aan waarom. Bij AGOVV worden spelers immers niet betaald. Versterkingen moeten vooral uit de eigen jeugd komen. Maar een talent met koppie koppie gaat vaak als student naar een andere stad. 

Martin zal zich daarin moeten schikken. Ook al maakt hij sinds kort deel uit van het mediateam. Hij heeft als geen ander binnen AGOVV zo’n fijnmazig netwerk. Hij denkt out of the box, vindt problemen oplossen belangrijker dan kibbelen over tegenstellingen en zal net als toen in coronatijd de deuren van het sportpark open houden. Hij blijft knokken voor de sportbelangen van mensen met een dusdanig krappe beurs dat ze buitenspel dreigen te komen staan of al in dat stadium zijn beland.

Betaald voetbal
Twee keer ging het mis met AGOVV. Mede daar toedoen van de KNVB, meent Martin.,,Die haalde in de jaren zeventig een streep door de tweede divisie, terwijl de club het best goed voor elkaar had. En bij de tweede keer werd er vooraf flink geïnvesteerd in spelers en in het stadion. Dat leverde een schuld op die uiteindelijk opliep en te zwaar bleek. Jammer, ook dat de stad en haar bewoners die club niet omarmden. Terwijl de potentie er wel degelijk was. Bij een oefenwedstrijd tegen het Nederlands elftal waren er 10.000 toeschouwers en het was ook druk bij vergelijkbare wedstrijden tegen Feijenoord en Sparta.’’

Terug naar dat eerste, gedegradeerde elftal. AGOVV houdt de hand op de knip. Ook al omdat er (nog) geen hoofdsponsor is. En omdat er andere prioriteiten zijn. ,,De basis moet eerst helemaal op orde zijn. Denk bijvoorbeeld aan onze twee mooiste velden in het bos. Drassig als het flink heeft geregend. We zullen daar een oplossing voor moeten vinden, zeker nu we weten dat de regenval in de nabije toekomst zal toenemen. Ook de kleedkamers zijn hoognodig aan een opknapbeurt toe.’’

_DSC8150.JPG

Martin zwijgt even. Wellicht gaan zijn gedachten terug naar het leergierige manneke dat aan de hand van zijn voetbalminnende ouders voor het eerst sportpark Berg en Bos betrad. Waar de tegenstanders niet FC Horst, Hatto Heim of Heerde heetten, maar Vitesse, PEC Zwolle, de Graafschap, VVV Venlo, Limburgia en Go Ahead. Want even later zegt hij dat hij die tijden waarschijnlijk niet meer zal meemaken. Hij weet dat hij de langste tijd achter zich heeft, net als de fysieke problemen, veroorzaakt door het hoog houden van ’iets’ te veel bordjes. Hij mag nu aan deze zijde van de recreatie gaan plaatsnemen. Daar waar niet vergaderd wordt, maar waar tijd is om te reizen. Voor hem is dat een mix van natuur en stedelijke cultuur. Lievelingsstad? ,,Berlijn! Ik heb er zelfs een tijdje gewoond. Toen de muur al gevallen was.''

Want met muren optrekken en in stand houden hoef je bij Martin niet aan te komen. ,,Open de poort, niemand buitensluiten, iedereen erbij.’’

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!